Palatium – tzw. „sala o 24 słupach” z aneksem

Z początkami tzw. drugiej monarchii piastowskiej należy wiązać wzniesienie nowego, obszernego budynku pałacowego, usytuowanego na kulminacji terenu, nieco na północ od przedromańskiej piwnicy z korytarzem.

A. Szyszko-Bohusz rekonstruował obiekt jako jednokondygnacyjną, wielką salę, której strop podtrzymywały 24 kolumny wykonane, być może, z drewna. Jednakże znaczna, dochodząca do 2 m. grubość ścian magistralnych oraz duże zagęszczenie podpór pozwala na odtworzenie tego obiektu jako co najmniej dwukondygnacyjnego, z przyziemiem wyposażonym w sklepienie. Znaczne rozmiary budynku wskazują, iż to właśnie on stanowił główny obiekt książęcego palatium. Poziom dolny mógł pełnić funkcję magazynową (cellarium), natomiast górny był najpewniej reprezentacyjną aulą pałacową. Nie należy wykluczać istnienia trzeciej kondygnacji, o charakterze mieszkalnym. Można sądzić, iż właśnie tę budowlę miał na myśli Gall Anonim we wspomnianej już opowieści o królu Bolesławie Szczodrym.

Po pewnym czasie do wschodniej ściany gmachu palatium dobudowano duży aneks, złożony z pomieszczenia wschodniego o lekko trapezowatym zarysie, wąskiego „korytarza” po stronie zachodniej oraz niewielkiego, prostokątnego wykusza, wysuniętego ku północy.

Interpretacja funkcji tej budowli, o nietypowej formie, jest trudna. Ze względu na usytuowanie po stronie wschodniej palatium można przypuszczać, że była ona prywatną kaplicą władcy.